Gisteren trokken we massaal naar het onbekende Chièvres om er het BK sprinttriatlon te gaan betwisten. Mijn herinneringen aan dit BK (vorig jaar in Wuustwezel) waren allesbehalve positief dus ik had mij voorgenomen om relaxed en zonder veel verwachtingen naar deze race toe te leven. Dat lukte enorm goed…of toch tot iets meer als één uur voor de start. Klapband vooraan net op het moment dat ik wilde vertrekken naar het water. Eventjes een paniekmoment, want mijn papa/mecanicien en mama/mental coach waren er niet bij. Gelukkig had ik voor vervanging gezorgd door mijn beste vriendinnetje Charlotte (Dewilde) mee te nemen. Zij kon mij wat kalmeren en samen hebben we het opgelost. Dikke merci aan mijn ‘schoonpapa’ Michel voor het afstaan van zijn voorwiel!!! Ook aan Jasper, Lieven, Arthur, Jonathan…om mij zo snel mogelijk te willen helpen.

 

De race zelf dan. Vrij snel na de start had ik een goed paar voeten gevonden om te volgen. Ik zat niet à block, maar kon er ook niet echt over. Na de tweede boei passeerde er iemand en ik herkende Sofie (Hooghe). Ik wist dat ik moest proberen aanklampen en dat lukte even. Dan moest ik een klein gaatje laten, maar kwam toch in het zog van de eersten uit het water. Wat een verschil met vorig jaar! Dankzij een supersnelle wissel kwam ik dan met EFC-ITC teammate Charlotte (Deldaele) uit de wisselzone en we probeerden de achtervolgers zo lang mogelijk af te houden. Ongeveer 4k voor het einde van het fietsen kwamen toch Sara Van de Vel en Emma Claisse aansluiten. Met vier gingen we de wissel in en dan begon het echte afzien. Sara nam al snel de koppositie over van mij en ik probeerde zo lang mogelijk aan te klampen. Op een halve ronde van het einde moest ik een 20-tal meter laten en dat kreeg ik niet meer dicht. Dikke proficiat dus aan Sara met haar Belgische titel! Verdiend na opnieuw een straf fietsnummer! Ook proficiat aan Charlotte met haar derde plek. Voor mezelf was ik vooral blij dat ik de wedstrijd van begin tot einde mee heb gekleurd! Een opsteker voor de laatste wedstrijden die nog volgen. Ik was tweede, maar het voelde toch een klein beetje aan als een overwinning 😉

 

Een grote dankuwel aan mijn ouders, Jasper, beste vriendin Charlotte, broer en iedereen die altijd in mij is blijven geloven! Het is cliché, maar wel gemeend. Ook dankuwel aan alle supporters gisteren en aan mijn team EFC-ITC en hun sponsors (Trek, Zone3, Etixx, Pulso-Preventielab etc)!

 

Woensdag ben ik opnieuw op de afspraak in Knokke!

Tot dan!

 

INE

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *