Nadat ik op 21 juni mijn laatste examen aflegde, kon de focus weer helemaal op triatlon gericht worden. Er waren nog twee belangrijke wedstrijden vooraleer de riem er even af mocht. Op 2 juli stond ik aan de start in het Nederlandse Holten en afgelopen zondag, stond de 3e manche van de T3 Series op het programma in Vilvoorde.

Ik zeg hierboven dat het twee belangrijke races waren, maar eigenlijk was Holten niet zo belangrijk in de zin dat het niet uitmaakte waar ik strandde. Aan de andere kant was het wel een belangrijke race omdat ik sowieso in goeie conditie aan de start moest komen aangezien het deelnemersveld op Europees niveau niet toelaat dat ik zo’n wedstrijdje meepik “als training”. Het was echter al sinds maart 2015 geleden dat ik nog een Europabeker deed dus het zou afwachten worden hoe mijn race zou verlopen. Jammergenoeg was mijn zwemmen opnieuw onvoldoende om mee te zijn met het achtervolgende groepje. Ik verloor contact aan de boeien. Eenmaal uit het water hoopte ik met een snelle wissel en een paar goeie eerste kilometers op de fiets dat ik het kleine gaatje zou kunnen overbruggen, maar ook hier liep het niet zoals verwacht. De fietsbenen die ik twee weken terug in Brugge had, waren niet van de partij in Holten. Het resultaat was een eenzame 20km waarin ik slechts op het einde enkele atletes kon oprapen. Dat gaf mentaal wel een lichte boost, want uiteindelijk kon ik met een heel goed loopgevoel het laatste onderdeel afwerken. Als 32e van de 43 kwam ik over de finish. Een ontgoocheling, maar anderzijds ook weer een motivatie om te blijven werken, want racen in mijn Belgisch pakje is leuk en een goed resultaat neerzetten in mijn Belgisch pakje nog veel leuker ?

Holten was helaas geen niet-stayer race... :p

Holten was helaas geen niet-stayer race… :p

Op zondag 10 juli, één van de eerste snikhete dagen van de zomer, vond de eerste individuele sprinttriatlon van de T3 Series plaats in Vilvoorde. Ik kwam zonder veel stress en met vrij veel goesting aan de start. Het was een non-wetsuit swim en hoewel dat misschien in mijn nadeel is als minder goeie zwemster, is het toch vooral een gemak omdat ik mij niet druk moet maken over aan- en uitdoen van de wetsuit. Dus nog minder stress dan ik al had ? In het zwemmen zowat hetzelfde scenario als in Holten: goed mee tot aan de boeien en dan contact verloren met het groepje. Rond de boeien draaien is duidelijk een werkpuntje… Gelukkig kwam Sara met enkele andere meisjes in het fietsen van achteruit terug en kwam een grote groep samen in T2.

Danku sterke fietsbenen van Sara! Volgende keer hoop ik weer op mijn eigen fietsbenen te kunnen rekenen. (foto: Katrien Decru)

Danku sterke fietsbenen van Sara! Volgende keer hoop ik weer op mijn eigen fietsbenen te kunnen rekenen. (foto: Katrien Decru)

(foto: Katrien Decru)

(foto: Katrien Decru)

Na een goeie wissel in het zog van mijn teamie Charlotte, probeerde ik aan te klampen, maar het tempo lag iets te hoog. Uiteindelijk moest ik ook nog Sara voor laten gaan en ik eindigde ik op een 4e plaats. Beter dan ik vooraf had gehoopt dus ik was zeker tevreden.

Sara is going to eat me alive! (foto: Dirk Van de Vel)

Sara is going to eat me alive! (foto: Dirk Van de Vel)

Samen met Charlotte, Sofie, Leen en Karolien behaalden we zondag als team de tweede plaats en in de ranking blijven we op plaats 3. Het verschil met de 2e is wel iets kleiner en met de 4e iets groter, maar met dubbele punten in Lille blijft alles nog mogelijk.

1. Katrien Verstuyft 2. Charlotte Deldaele 3. Sara Van de Vel 4. Ine Couckuyt 5. Heidi Veramme (foto: Dirk Van de Vel)

1. Katrien Verstuyft 2. Charlotte Deldaele 3. Sara Van de Vel 4. Ine Couckuyt 5. Heidi Veramme (foto: Dirk Van de Vel)

Nu geniet ik van enkele dagen iets minder training en iets meer vakantie en zondag vertrek ik op stage naar Annecy. Heel erg bedankt voor het lezen!

INE

2 Comment on “Eerste seizoenshelft zit erop

  1. Goed bezig Ine!

  2. mooie tekst

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *