Met een “rolling start” rolden we gisteren om 14u de Ieperse vesten in. Ik startte samen met Sofie Hooghe omdat we van elkaar de meeste concurrentie verwachtten. Ik kende een slechte start (shock van koude water, meteen water in zwembrilletje en wilde mannen om me heen) en het duurde een dikke 350m vooraleer ik een goed ritme vond en kon tempo maken.

Chip verloren tijdens het zwemmen dus geen tussentijden voor mij, maar volgens supporters (die talrijk aanwezig waren) op 20 seconden van Sofie uit het water gekomen. Ik liep de wissel in en zag haar net weglopen met haar fiets. Ik liep zelf nog even mijn eigen fiets voorbij in de wissel, maar kon dan uiteindelijk beginnen aan het fietsonderdeel. Knallen met die TREK!!

Sofie vervolgens vrij snel kunnen bijhalen. Ik dacht al aan een identiek scenario zoals vorig jaar, maar het lukte haar deze keer niet om mij te volgen. Dat was mijn kans om een voorsprong uit te bouwen die groot genoeg was om een sterk lopende Sofie af te houden in de finale.

Tot mijn eigen verbazing kwam ik met een dikke drie minuten voorsprong T2 binnen. Uiteraard was ik nog niet zegezeker, want Sofie heeft dit seizoen meermaals looptijden neergezet die 2 tot 3 minuten sneller waren dan de mijne.

Ik vertrok niet te hard om af te tasten hoe het loopgevoel zat. In de eerste ronde kon Sofie een twintigtal seconden goedmaken, maar daarna kwam ze niet veel meer dichterbij. Ik liep een constante 10k en in de laatste ronde kon ik al een beetje genieten van de overwinning.

Mijn loopbenen waren dit seizoen op weinig wedstrijden in goeie doen, maar gisteren hadden ze toch zin in een (voor)laatste effort-ke.

“Waar zijn die handjes?”

Superblij dat ik dit seizoen toch ook nog eens als eerste over de finish mocht lopen. De olympische gedachte, “deelnemen is belangrijker dan winnen”, is niet aan mij besteed 😉 

De dresscode op het podium was team-trui – (afgewassen) jeans – sneakers, maar het meisje op nummer drie had die memo niet gekregen :p Proficiat aan hen beide! En een dikke merci aan Sofie, want hoewel ik haar nu eens heb geklopt, zij is (al heel lang) en blijft een voorbeeld voor mij. Een topmadam!

Om af te sluiten nog deze topfoto, want ook teammate Hannes Cool mocht na een spannende loopfinale met de bloemen naar huis. Supersterk van hem, één week na zijn Ironman in Wales, én dik verdiend, want hij is een harde werker (nog zo’n voorbeeld)! EFC-ITC -> topteam (voor wie het nog niet wist)!

Heel erg bedankt aan de vele supporters voor de steun, aan mijn mama om er altijd bij te zijn, aan Griet Tanghe en Patty Ramon voor de mooie foto’s, aan EFC-ITC en al zijn sponsors en aan de organisatie voor een goed georganiseerd evenement!

Volgende week nog een laatste keer gas geven in Lille!

Bedankt voor het lezen en vele groetjes!

INE

3 Comment on “YESSSS!!

  1. ’n Dikke proficiat 🥇👍

  2. Proficiat Inge Ik was de motard met jurylid die je de gehele fietsproef hebben gevolgd Respect van mij voor jouw voortreffelijke prestatie en zeker tussen de ?mannen Alvast succes bij je volgende deelname toegewenst
    Groeten Jackie Avermaete

  3. Proficiat Topper !

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *