Het seizoen 2018 is eindelijk van start gegaan, in mijn geval in Malta. Donderdagavond reisde ik samen met mijn papa af naar dit voor ons onbekende eiland. Vrijdag en zaterdag stonden in het teken van parcoursverkenning en een (heel) klein beetje sightseeing. Gisteren, zondag, was het dan raceday.

De start was om 9u30 dus ik moest al vrij vroeg uit de veren om op tijd te eten en mijn lang haar in vlechtjes te doen (ik moet eens naar de kapper, i know). De stormwind die op zaterdag over het eiland waaide, was gelukkig gaan liggen en de zon zou zich later in de wedstrijd ook nog eens tonen.

In tegenstelling tot vorig jaar in Namen, koos ik er deze keer voor om bij de Pro Dames categorie te starten in plaats van in mijn agegroup. Pro Dames (9 deelneemsters) en Heren startten 1 minuut voor de rest van de deelnemers. Het zwemmen ย ging naar mijn gevoel vrij goed. Ik kwam net achter Geert Lauryssen uit het water. Aangezien hij later superknap 6e werd bij de Pro Heren, was deze vogel uiteraard al snel gaan vliegen. Nog eens dikke proficiat, Geert!

Australian exit. Ik op kop.

Ik vertrok vervolgens als 2e dame voor de 30k mtb’en, maar werd al snel bijgehaald door de uiteindelijke nummer 1 en 2 die kort na mij uit het water waren gekomen. Hun tempo lag een pak hoger dan het mijne en ik moest hen dus laten rijden. De eerste ronde moest ik heel hard recupereren van het zwemnummer en ik had weinig kracht in mijn armen om te trekken aan het stuur. Een paar kleine foutjes stapelden zich dus op. Ook op tussenstukken moest ik eerder temporiseren dan dat ik een tandje bij kon schakelen. Op een parcours dat bezaaid was met rotsen, was de kans op lek rijden heel groot. Ik zag verschillende atleten langs de kant van de weg, hun band aan het repareren, of die te voet op weg waren naar de start omdat hun wedstrijd erop zat wegens platte tube. Na 12-13k moest ook mijn voorband eraan geloven. Op aanraden van Xterra-specialist Kris Coddens had ik echter een repair pumpย bij. De inhoud van dit pompje is een soort wit schuim dat je in je band moet spuiten waardoor die opnieuw wordt opgeblazen en het gaatje wordt gestopt. Ik kon dus weer verder, oef!! Een tweede lekke band zou daarna wel fataal geweest zijn. Gelukkig bleef ik verder gespaard van pech en in de tweede ronde kon ik ook de kleine foutjes die in de eerste ronde had gemaakt, achterwege laten.

Na 2u25 mocht ik mijn mtb inruilen voor mijn loopschoenen. Ik probeerde een goed tempo te vinden, maar dat viel wat tegen. Een minimum aan loopkms (en bijgevolg loopintensiteit) in de laatste vier weken voor deze race wegens een lichte blessure, kan hier misschien wel een oorzaak van zijn. Het was overleven tot aan de finish. 3u06’50”. 9e Pro Dame (van de 9e weliswaar).

Ik had er misschien iets meer van verwacht, maar uiteindelijk mag ik niet vergeten dat dit slechts mijn tweede Xterra race is. Ik merk dat ik nog onvoldoende mtb-ervaring heb in vergelijking met de andere Pro Dames. Binnen twee weken herkansing in Xterra Greece!

Bedankt voor het lezen!

INE

 

2 Comment on “Tweede Xterra ervaring

  1. En toch een mooie prestatie. Blik op Greece… Just do it…๐Ÿ‘๐Ÿผ๐Ÿ‘Š๐Ÿผ๐Ÿ’ช๐Ÿผ๐Ÿคž๐Ÿผ

  2. Crazy woman! Niet vele andere dames zie ik op zo’n parcours overleven. ๐Ÿ˜‰

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *