De voorbije maand heb ik mijn blog een beetje verwaarloosd. Nochtans stonden er wel wat races op het programma. Met dit blogje wil ik dan toch nog eens terugblikken op de afgelopen wedstrijden. Het is iets langer geworden dan gedacht, maar ik hoop dat het toch een beetje boeiend is.

Op zondag 3 juni stond het BK sprinttriatlon in Vilvoorde op het programma. Zoals elk jaar bestellen ze daar op de wedstrijddag een hittegolf. Voor de race zoveel mogelijk de schaarse schaduwplekjes opzoeken, was dus wel aangewezen. Ik kende een goeie zwemstart en kwam uit het water op mijn plaats. De Tribe meisjes (Kiara en Hanne) waren me wel een 15-tal seconden voor dus zij werden mijn doelwit in de eerste fietsronde. Ik kwam er vrij snel bij en vervolgens draaiden we goed rond. In het lopen kwam ik er echter niet aan te pas. Ik moest Kiara en Hanne meteen laten lopen en later kwamen nog twee meisjes terug uit de achtergrond. Een teleurstellende 9e plaats.

Fotocredits: Liana Docquir

Fotocredits: Liana Docquir

Twee weken later dan maar eens proberen op een ander soort wedstrijd; niet-stayer kwarttriatlon in Kortrijk. Ik nam meteen de leiding na het zwemmen. Joke (Coysman) volgde op 1’10. Na één fietsronde had ik mijn voorsprong kunnen uitbreiden tot 1’35, maar kort daarna hoorde ik dat Joke had opgegeven (wegens ziekte). De tweede achtervolgster zat dan al op meer dan 3′. Hoewel het loopgevoel ook die dag niet top was, kan ik wel meegeven dat de uitslag op triatlonwedstrijden.be, waaruit blijkt dat de tweede dame terug zou zijn gekomen tot op 45″, zeker niet correct is. Na eigen analyse (van finishfoto’s ed.) gok ik op een eindtijd tussen de 2u10 en 2u11 en bijgevolg dus een overwinning dicht bij huis. Opsteker!

Fotocredits: Luc Bruggeman

Fotocredits: Mario Vanacker

Hannes Cool pakte bij de mannen de zege voor EFC-ITC!! (fotocredits: Hannelore Batske)

Afgelopen zaterdag stond ik dan aan de start van de citytriatlon in Brugge. Ook hier vormde Joke de grootste bedreiging voor de overwinning. Ze gaf voor de start aan zich beter te voelen en dat werd vrij snel duidelijk. Al na +/- 13k had ze mijn 1’10 voorsprong na het zwemmen goedgemaakt. Ze kwam me voorbij samen met een groep mannen en ik haakte ook mijn wagonnetje aan. Het was de eerste keer dat ik in een niet-stayer race “in groep” (dus wel met de verplichte 10m afstand tussen elke atleet) reed en eerlijk, ik vond dat superambetant. Je rijdt niet meer uw eigen tempo en in de bochten moest ik telkens hard remmen. Soit, we kwamen samen in de wissel en Joke vertrok heel snel, maar temporiseerde opnieuw even snel. Mijn benen voelden een stuk beter dan een week geleden in Kortrijk en ik ging haar voorbij. Ze moest een gaatje laten, maar ik slaagde er niet in om meer dan 20-30m van haar weg te lopen. Bij het ingaan van de tweede ronde kon ze opnieuw aansluiten en toen kreeg ik een dipje. Ik moest haar en daarmee ook de overwinning laten gaan.

Fotocredits: Stijn Tuytens

Het was maar een klein lachske in vergelijking met foto van Kortrijk ;p (fotocredits: Jaron Vanhoutte)

De tweede plaats in Brugge was waarschijnlijk een grotere teleurstelling dan mijn 9e plaats in Vilvoorde, omdat ik aanvoel dat niet-stayer races me beter liggen. Het zwemmen en fietsen zit goed, maar het lopen was dit seizoen nog geen enkele keer op niveau. Na de finish was ik dan ook redelijk kort van stof, maar gelukkig is er dan het meisje uit de organisatie die naar me toe kwam en me complimenten gaf over mijn looks en mijn prestatie (say what?!), het beeld van Jaron Vanhoutte die Louis Talpe aanklampte voor een foto en de aankomst van Martin Vandromme die samen met drie mindervaliden de kwarttriatlon afwerkte. Dan kunnen we alles weer in perspectief plaatsen en weer glimlachen.

Merci aan alle supporters die me in één van deze drie races (of in allemaal) vooruit hebben geschreeuwd.

Volgende race: BK crosstriatlon in Oudenaarde, zondag 8 juli.

Bedankt voor het lezen,

INE

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *